Is nanotechnologie in zonnebrand goed of slecht?

Is nanotechnologie in zonnebrand goed of slecht?

Dorothy Atkins

Dorothy Atkins | Hoofdredacteur | E-mail

Hoe los je een probleem op zoals zinkoxide?

Dit witte mineraal beschermt je zacht tegen het hele UV-spectrum, maar zijn dikke, vette textuur voelt ZO ongemakkelijk op de huid. En laat me niet beginnen met de witte cast die hij achterlaat!

Zinkoxide is zo vervelend dat je wilt vals spelen. Je weet dat er niets anders in de buurt komt, maar je hoeft tenminste niet de hele dag op Caspar te lijken.

Idem voor titaniumdioxide, de neef van zinkoxide. Er moet een manier zijn om ze te laten werken.

Voer nanotechnologie in.

Wat is The Heck Nanotechnology?

Om een ​​lang verhaal kort te maken, nanotechnologie neemt één groot deeltje, zoals zinkoxide, en maakt het super klein.

(Nano is een afkorting voor nanometer. Dat is een miljardste van een meter of, in lay-termen, ongeveer een duizendste van de dikte van het haar).

Gemicroniseerd zinkoxide en titaniumdioxide gedragen zich anders. Ze zijn net zo zacht en effectief in het bestrijden van UV-stralen als altijd, maar hun nieuwe formaat maakt ze onzichtbaar voor het blote oog. Je weet wat dat betekent? Geen witte cast meer! Yay!

Plus, hun texturen zijn niet meer vettig. Je kunt de lagen stapelen zonder het gevoel te hebben dat je huid wordt gestikt.

Wat is het probleem met nanotechnologie?

Klinkt geweldig, toch?

Niet volgens zijn critici. Dit is de afspraak: we weten dat normaal formaat zinkoxide en titaniumdioxide te groot zijn om door de huid te dringen. Ze zitten gewoon op het oppervlak, waar ze geen ernstige (denk aan kanker) bijwerkingen kunnen veroorzaken.

Maar deze veel kleinere maten? Zijn ze zo onschuldig?

Nou, sommige studies hebben iets zorgwekkend gevonden: deze nanodeeltjes kunnen vrije radicalen produceren, de moleculen die DNA-cellen beschadigen. Eng, toch?

Maar er is een vangst. Ze doen dit alleen als ze langs de buitenste dode lagen van de huid en in de levende cellen dringen.

Dit zou hen ook nutteloos maken als zonnebrandmiddelen. UV-filters moeten op de huid blijven zitten om te werken. Hoe kunnen ze anders die vervelende UV-stralen tegenhouden om binnen te komen en je huid te beschadigen?

Kunnen nanodeeltjes de huid penetreren?

Kort antwoord: Nee.

Lopend onderzoek is duidelijk: nanodeeltjes blijven op het oppervlak en kunnen de levende cellen niet bereiken.

Maar als je je echt zorgen maakt over vrije radicalen, gebruik dan gewoon je zonnebrandmiddel samen met een antioxidant serum. Dat zal die vrije radicalen vernietigen voordat ze echt schade kunnen aanrichten.

Het echte probleem met nanodeeltjes

Topische toepassing is veilig. Inhalatie is een andere zaak volledig.

Studies uitgevoerd op ratten tonen aan dat, bij inademing kunnen nanodeeltjes de dierlijke longen beschadigen. Ik kon geen studies over mensen vinden, maar om het zekere voor het onzekere te nemen, adem dit spul niet in.

Om samen te vatten: nano-crème sunscreens = yay! nano spray sunscreens = geen manier!

Het komt neer op

Nanodeeltjes in zonnebrandmiddelen zijn veilig. Vermijd gewoon de spray soort.

Heb je ooit zonnefilters met nanodeeltjes gebruikt?

Deel Met Je Vrienden

Gerelateerde Artikelen

add